Waar is het paradijs? Om de hoek. Hier dus? Nee, de volgende hoek. Enzovoort. Kinderspelletjes zijn vaak een spiegel van datgene waar het in het echte leven om draait. Zoals, in onderhavig spelletje: het eindeloos najagen van iets wat je nooit in handen krijgt. Dat is, in een notendop, wat het leven vult van de twee hoofdpersonages uit deze historische roman, de sociaal activiste Flora Tristán en de schilder Paul Gauguin, weliswaar op verschillende plekken en in een verschillende tijd. Ook de invulling van hun 'zoeken naar het paradijs' is verschillend: Flora streeft ernaar om, rond de helft van de 19e eeuw, de arbeidersklasse in Frankrijk een stem te geven en toert daarvoor van stad tot stad; Paul wil, rond het einde van diezelfde eeuw en op de Zuidzee-eilanden, levensvoldoening vinden in hedonistisch genot en een terugkeer naar de oerstaat. Noch de een noch de ander bereikt het doel dat zij/hij voor ogen had en sterft miserabel, met een wrange smaak op de lippen.

Beide figuren worden in een alternerende verhaallijn opgevoerd, waarbij de pare hoofdstukken de levensloop van Gauguin vertellen tussen 1892 en 1903 en de onpare die van Tristán over bijna het gehele jaar 1844. In elk van de hoofdstukken, stuk voor stuk 20-21 bladzijden lang, zorgen flashbacks voor het toelichten van de voorgeschiedenis. Gaandeweg laat de auteur gegevens los waaruit blijkt dat beide figuren zowaar fysisch verwant zijn aan elkaar, en dat zij verder, met enkel een decalage van luttele generaties, uitsluitend dit gemeen hebben: dat zij een manifestatie belichamen van de onstuitbare idealist, weze het met een spiritueel dan wel een sensueel levensdoel. Kortom, de auteur houdt op een gesofisticeerde manier heel het verhaal netjes in handen, en oriënteert het naar het eindpunt dat hij heeft vooropgesteld. Het verhaal is geschreven als een documentaire, bekwaam, maar zonder bijzondere punch. Misschien is het wel té rationeel opgebouwd om écht aan te slaan. [Hugo Van Hoecke]

De titel is de vertaling van "El paraíso en la otra esquina": een Peruaans kinderliedje dat het verlangen symboliseert van de twee hoofdpersonen Flora Tristán, half Franse, half Peruaanse, en van haar kleinzoon, de Franse schilder Paul Gauguin. Voor Flora is het paradijs: vrijheid en rechtvaardigheid voor vrouwen en armen in de toekomst. Zij reist door Frankrijk om haar ideeën over "de Arbeiders Unie" uiteen te zetten, samenwerking tussen vrouwen en arbeiders om de maatschappij te veranderen. Het paradijs van Paul bevindt zich in het heden, maar ver van huis, ver van ijskoude winters en frigide vrouwen: hij gaat naar Tahiti. Beide hoofdpersonen bezitten een obsessieve koppigheid in het najagen van hun paradijs. Ze verlaten hun partner en vertrouwde omgeving. Beiden hebben een slechte gezondheid die hen vaak parten speelt, en ze sterven allebei op vrij jonge leeftijd zonder het paradijs te hebben bereikt. Een boek met indringende, dramatische scenes. Mario Vargas Llosa (1936) is een van de meest gevierde hedendaagse Latijns-Amerikaanse schrijvers. Paperback; kleine druk.