Amber (17, ik-figuur) en haar aan alcohol verslaafde moeder zijn al maandenlang dakloos. ’s Nachts slapen ze in de schoolbus waarmee Ambers moeder overdag de kost verdient. Amber vertelt niemand hoe uitzichtloos hun situatie eigenlijk is, maar trekt zich de problemen van anderen des te meer aan. Als een Moeder Teresa probeert ze afwisselend een oorlogsveteraan, een groepje Koreaanse immigranten en een tehuis vol eenzame ouderen op te beuren met muziek, haiku’s en inspirerende spreuken. Dan slaat het noodlot toe – haar moeder wordt vermoord – en voor het eerst begint ze te twijfelen aan haar eeuwige optimisme. De lezer voorvoelt dat Amber helemaal niet zo’n positivo is maar zich uit zelfbehoud zo gedraagt. Toch wil de Amerikaanse schrijver, bekend van ‘The Silver Linings Playbook’ en van diverse romans voor jongeren, de lezer anders doen geloven. Amber herpakt zich buitengewoon snel, waardoor het verhaal wat eentonig wordt en ook aan geloofwaardigheid verliest. Het zoete einde zal voor sommigen te veel van het goede zijn. Een behoudende feelgoodroman met enkele kleurrijke personages. Vanaf ca. 15 jaar.