Rosie en Moussa repeteren met de klas voor een toneelvoorstelling. Moussa bekent in een briefje dat hij verliefd is op Rosie. Rosie gelooft niet zo in verliefdheid als ze ziet dat haar ouders niet meer met elkaar praten. Ze houdt van allebei en wil dat ze weer contact hebben. Toch voelt ook Rosie vlinders in de buik, maar hun verliefdheid houden ze geheim. Rosie en Moussa waren in de drie vorige boeken over dit duo al vrienden, nu voelen ze zich ook tot elkaar aangetrokken. Rosie is vooral sterk begaan met de moeilijke relatie tussen haar ouders. In de vorige boeken zat Rosies vader in de gevangenis. Hier leren we hem kennen als een handige vader die meehelpt bij de voorbereiding van het toneelstuk. De kinderlijke gevoelens en reacties zijn raak geobserveerd en gevat in een vlot lezende tekst. De tekeningen met pen, ingekleurd met grijze vlekken, zijn speels en licht karikaturaal. Op het einde vervangen ze zelfs de tekst. Een charmant en herkenbaar verhaal over twee verliefde stadskinderen met een verschillende culturele achtergrond. Vanaf ca. 7 jaar.

In dit vierde boek al over de vrienden Rosie en Moussa komen we meteen in het midden van de actie terecht: het schooltoneel. In de eerste paar hoofdstukken worden we als lezer op de hoogte gebracht van het nieuwste reilen en zeilen van deze twee kinderen. Al snel wordt het duidelijk waarover het geheim van de titel gaat: Moussa voelt meer dan vriendschap voor Rosie. Maar Rosie heeft nog iets anders aan haar hoofd: papa is terug! In de vorige boeken kwamen we te weten dat de papa van Rosie in de gevangenis zit en dat haar moeder ondertussen een nieuwe vriend heeft. Dat is heel wat om mee om te gaan voor zo'n jong meisje, maar gelukkig was en is er Moussa, haar vriend door dik en dun. En ook Moussa's gezin heeft zijn problemen gekend.
Ook dit keer tekende Judith Vanistendael present voor de illustraties van het boek, ze krijgt een iets belangrijkere 'rol' in dit boek. Het verhaal eindigt namelijk op een prachtige manier met een aantal paginavullende illustraties. Je zou graag verder lezen, maar eigenlijk vertellen de prenten genoeg. Na een iets minder derde boek, is dit vierde deel weer een prachtig verhaal over een bijzondere vriendschap temidden van onze multiculturele samenleving. De auteur schuwt de realiteit op geen enkele manier. Op naar een vijfde deel, Michael De Cock!