Een originele titel en een originele metafoor om het uit elkaar gaan van ouders voor te stellen. Alles wordt verteld vanuit het perspectief van het kind. De illustraties laten zien hoe alles begon mis te gaan in het kleine gezin. Iedereen was aanvankelijk even groot in huis, maar stilaan veranderde alles. Papa begon letterlijk uit het huis te groeien. Niets ging nog goed, hij kreunde en zuchtte en het huis werd hem veel te klein en mama zag het gebeuren. En op een dag moest papa verhuizen. Hij neemt zijn dochter mee naar een klein huisje waar hij toch goed in past. Ook voor haar is er nog ruimte genoeg. Ze heeft nu twee plekken om in thuis te komen. We moesten even wennen. maar toen werd het beter. Voor iedereen.

De illustraties  tonen hoe moeilijk het is om samen te wonen als je niet meer gelukkig bent. Papa groeit en groeit tot hij zelfs niet meer op één pagina past. Het huis kraakt, de relatie kraakt.... Hoe groter en dreigender de papafiguur wordt, hoe kleiner en freler mama en kind worden. Dit kan wat overweldigend overkomen bij kinderent, enige duiding is wel noodzakelijk bij het voorlezen denk ik. Het is positief dat er veel verhalen met als onderwerp 'echtscheiding' verschijnen. Door erover te vertellen worden pijnlijke dingen zoals ouders die uit elkaar gaan toch een beetje minder verwarrend en iets duidelijker voor een kind.